Scharzwaldstube*** (Baiersbronn)

Tijdens de Paasvakantie van 2012 vertoefden we in Traube-Tonbach, zo’n typisch Duits vakantiehotel in het Zwarte Woud. Vreemd genoeg in een onooglijk klein dorpje… dat twee van de (toen) negen Duitse driesterrenrestaurants telde (intussen is daar al een tiende bij gekomen). Eén van die twee vormde één van de drie hotelrestaurants van de Traube, de Schwarzwaldstube van chef Harald Wohlfarht. Een ander, de Kohlerstube, had geen ster, maar scoorde wel een voortreffelijke 16/20 bij Gault-Millau. Er moet dus wel een gezond gastronomisch microklimaat heersen in Baiersbronn?

De Schwarzwaldstube stond op dat moment op plaats 47 van de San Pellegrino wereldlijst, maar ooit was het top tien. Harald Wohlfarht staat dan ook al jaren lang voor een erg klassieke keuken, waarin elke experimentele (zeg maar moleculaire) toets gemeden wordt. Een dergelijke keuken was pakweg twintig, dertig jaar geleden een toonvoorbeeld voor de Michelin- en andere recensenten van deze wereld. Denken we maar aan de inmiddels vergane of toch minstens tanende culinaire pracht van Belgische etablissementen als de Villa Lorraine of de Comme Chez Soi**.

We hielden dus ons hart vast bij het binnengaan van de Stube. Maar een en ander viel reuze mee: geen al te overdadig interieur (we begonnen inmiddels wat te gruwen van het protserige houtsnijwerk van de Traube), voortreffelijke porties (we waren intussen haast misselijk geworden van de walgelijke hoeveelheden – gelukkig goed smakend – voedsel die de chef van de Kohlerstube op uw bord gooide), maar vooral… prachtige smaken! Chef Harald Wohlfarht kent zijn smaken en weet ze te gebruiken, zoveel is zeker! Elk gerecht vormt een explosie van zoet, zuur, bitter en zout, en dat gedurende het volledige zevengangenmenu. Geen ups en downs, maar een constant hoog culinair niveau! Perfectie, zeg maar.

Toch was er ruimte voor verbetering. Twee voorbeelden: zo beschreef de vrouwelijke sommelier (hopelijk in haar enthousiasme) de passende wijnen met wel erg bizarre bewoordingen. Wat moet je bijvoorbeeld denken over een wijn “waarmee je graag naar bed zou willen gaan“? Zou die andere intenties met die fles in bed hebben, zo denk ik dan? Ander voorbeeld: toen we allemaal (met drieën aan tafel!) zonder brood kwamen te zitten, begonnen we het aantal keren te tellen dat een ober onze tafel passeerde zonder te reageren. Dit gebeurde exact 72 keer, vooraleer iemand de lege broodschalen opmerkte en voorstelde om er nieuwe te brengen. Dit is eigenlijk een onvergeeflijke misser op dit niveau…

Los daarvan maakten we ons ook de bedenking dat de Michelinnormen in het buitenland blijkbaar lager liggen dan in België. Bij ons zou de Schwarzwaldstube wellicht eerder in de tweesterrencategorie ondergebracht worden: verdienstelijk, lekker, hier en daar een smaakexplosie, maar geen onvergetelijke indruk. Een omweg waard, maar geen aparte reis, zeg maar. Alleen… de directe omgeving van het Zwarte Woud is prachtig, en er is altijd nog de Bareiss*** aan de andere kant van het dorp om gastronomisch te verkennen. Zouden we toch nog eens teruggaan?

=======================================

Wat anderen vinden van de Schwarzwaldstube?

wbpstars.com

sternefresser.de

budi’s foodblog

restaurant-news.de

Dining Without Borders

Gemüt.com

genussgenie.de

Küchenreise

QLI

Meine Restaurantbesuche

Back Road Journal

Andy Hayler’s Restaurant Guide

Weine & Feinkost Unterwegs Christian Fenske

drink this

3d-meier.de

The New York Times

Food Vagabond

Advertenties

One thought on “Scharzwaldstube*** (Baiersbronn)

  1. Pingback: Gourmetrestaurant Lerbach** (Bergisch-Gladbach) | Sterrenjacht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s