Pastorale** (Rumst)

We waren ooit al eens in de Pastorale geweest, jaren geleden, toen het nog “maar” één ster telde. Het enige wat ons daarvan bijgebleven was, is dat we er met gemengde gevoelens weggegaan waren, alhoewel de precieze reden ons intussen ontsnapt is. Maar omdat dat aantal sterren sedert 2007 al verdubbeld is, en er zelfs ambitie is voor een derde, vonden we dit reden genoeg om er nog eens te passeren. Afgelopen vrijdag was het zover…

2014-01-17 19.17.36

Chef Bart De Pooter heeft het blijkbaar erg voor kunst. Het begint al aan het wegje door de voortuin naar de deur van het gebouw, waar een bronzen zelfbeeld van Jan Fabre je opwacht. Eens je gezeten bent aan tafel, valt een tweede dergelijk beeld ook te ontwaren ergens achterin de tuin. In de hall van het restaurant houden twee koppen van dezelfde kunstenaar je gezelschap terwijl men de jassen opbergt. Maar het meest impressionante werk, vormt de grote eetzaal zelf, waar Arne Quinze vrijuit zijn ding mocht doen. Het resulteerde in een van die typische constructies van houten balken, die in een kluwen van ruwe (met hier en daar oranje) exemplaren naar het plafond kruipen aan de rechterkant van de zaal, vervolgens diagonaal dat plafond oversteken, om er dan aan de andere kant van weer naar beneden te druipen. Indrukwekkend! En het is nog niet afgelopen: de witte, naakte muren worden her en der opgesmukt met een aantal videoschermpjes, waarop close-ups van ogen en monden (of zijn het levende wezens die doen alsof ze op een oog of een mond lijken?) je gedurende de ganse avond op een niet-gesynchroniseerde wijze gezelschap houden.

Maar we kwamen toch in de eerste plaats voor het bord, nietwaar! Aandacht dus terug naar de tafel, waar een viertal hapjes van een sublieme smaak en gevarieerde structuur direct de toon zetten. Dit kon niet meer stuk. Veiligheidshalve hadden we op het viergangen “Verlangen” menu gemikt (er is ook nog een achtgangen “Expressie” en een zesgangen “Sensatie” variatie). Achteraf gezien spijtig natuurlijk, maar dit zetten we later wel eens recht. “Verlangen” begon met een gemarineerde goudbrasem begeleid door champignons en kapucijnenwortels, ging over in noordzeekrab in een bouillon van groene thee met rapeletti, wasabi en limoen, om dan te culmineren met gegrilde griet begeleid door een (iets te droog gebakken) Zeeuwse oester, met peterseliewortel, gebrande boter en merg. Het dessert had bloedappelsien als centraal ingrediënt, met daarrond en ertussen Azteeks ijzerkruid en Cuba chocolade uit de Edition Pierre Marcolini. We waren even sprakeloos! Dit was van een niveau, vergelijkbaar met wat Viki Geunes in ’t Zilte** tevoorschijn tovert, en dit zowel visueel als culinair. Van de hapjes tot de zoetigheden na het dessert zaten de smaken zo juist als maar kan, en was de presentatie op het bord vlekkeloos. Even vlekkeloos als de service in een losse, onbevangen sfeer, onzichtbaar maar attent, en strak geregisseerd door gastvrouw Marie-Claire. Het enige waar nog wat aan gewerkt moet worden, zijn de vrij stevige wachttijden tussen de gerechten. Maar niet iedereen wil het even snel laten vooruitgaan. Dus nemen wij ons voor om volgende keer een persoonlijke versnelling hoger aan te vragen. Want die volgende keer, die komt er zeker!

O ja, het prijskaartje, vraagt u? Reken op zo’n 180 EUR per persoon voor al het bovenstaande, inclusief Bollinger champagne als aperitief, gepaste wijnen bij elk gerecht (inclusief een gelukkig niet al te zoete Rivesaltes bij de bloedappelsien) en een fles water. Redelijk, als we de kwaliteit van de keuken en de kunstzinnigheid van de entourage in rekening brengen. Die verstrengelt zich overigens ook met je rekening, die je aangeboden krijgt in een chique pochette, waarin een drietal foto’s (formaat 15 op 21) – een stukje Quinze, een beeld uit de kunstvideo aan de muren en een blik op een al even kunstzinnig gerecht van Chef De Pooter – als een blijvende herinnering aan dit gastronomisch hoogtepunt mee naar huis kunnen genomen worden. We zullen ze koesteren…

2014-01-17 21.56.19 2014-01-17 21.19.52 2014-01-17 19.48.48

===============================

Wat anderen vinden van de Pastorale?

GingersOnFood

sternefresser.de

Coolinary.be

Belgian Taste Buds

wbpstars.com

CenC Culinair

Hot Cuisine de Pierre

Lacquemant

restaurantrecensiesvancarla

De Morgen (Al Dente)

La cuisine à quatre mains

Les carnets de François Audouze

Effilee

La cuisine de Françoise

Paperblog

Advertenties

2 thoughts on “Pastorale** (Rumst)

  1. Pingback: Nuance** (Duffel) | Sterrenjacht

  2. Pingback: Kasteel Diependael* (Elewijt) | Sterrenjacht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s