Kasteel Diependael* (Elewijt)

Er zijn nog zo van die zekerheden in het leven. Kasteel Diependael is er daar een van. Zelden of nooit een tegenvaller. Altijd uitstekende menu’s, die onmiddellijk ter zake komen. Geen geprul met moleculaire toestanden, geen vergezochte ingrediënten, geen geëxperimenteer met fermentaties of garingen bij lage temperatuur en andere modernistische (soms al eens faliekant aflopende) hoogstandjes. Nee, wat chef Neckebroeck voorschotelt, is een vrij klassieke, lichte keuken, met smaakvolle creaties en zelfs nu en dan een topper (die langoestinesaus! die carpaccio van sint-jakobsschelp!).

Zoals de naam al suggereert, kom je na de groen omzoomde, smalle oprit tot de ruime parking in een heus kasteel terecht: een statig gebouw uit 1740, beschermd door een traditionele slotgracht (alleen de ophaalbrug mankeert ;-)) en te midden van een immense, rustgevende tuin, waar het bij mooi weer heerlijk toeven (en aperitieven) is. Als bij wonder staat gastvrouw Rita of iemand van haar zaalteam altijd klaar bij de voordeur, om je te ontvangen en te begeleiden over de eikenhouten vloer, langs vitrines met glaswerk van het gerenommeerde Zweedse Kosta Boda Glasbruk naar een plaatsje in ofwel de hoog geplafonneerde  eetzaal (met een paar reusachtige schilderijen van designer Peter Breurs) ofwel de aangebouwde en recentere Victoriaanse serre. Bij warm weer is het daar wel puffen geblazen, want airco is er niet (wat ook niet hoort bij een klein kasteeltje).

De keuken pronkt al sinds 1996 met een Michelinster, en dat is terecht. Punt. Zeker niet méér, maar absoluut ook niet minder. De prijs-kwaliteit maakt het tot een van de beste plekjes van de Vlaams-Brabantse gastronomie (reken op zo’n 140 EUR voor de 5-gangen Culinaire Symfonie met aangepaste wijnen, water en aperitief), en moet in eigen streek enkel concurrentie dulden van adresjes als D’Hoogh* (Mechelen), de Arenberg* (Egenhoven) of ’t Stoveke* (Strombeek).

Kortom, een aanrader en een vaste waarde!

UPDATE
=======

Het kan verkeren, zei ooit een Bekende Nederlander.

En dat bleek ook bij ons laatste bezoek aan Kasteel Diependael. Het was net na de jaarovergang, en dat zullen we geweten hebben! De “Culinaire Symfonie” bleek eerder een geheel van recuperatiegerechten te zijn van restjes van de réveillons op Kerst- en Nieuwjaarsavond: hapjes om snel te vergeten, foie gras die duidelijk al eens ergens op een buffet gelegen had, zeetong met een geurtje, fletse schijfjes kreeft (die bovendien in het geheel niet accordeerden met de reerug),…

Voeg daar nog een dienst zonder enthousiasme aan toe in een méér dan killige zaal (terwijl buiten nochtans nog geen wintertemperaturen te bespeuren vielen), waarbij de eerst gekomen tafels meer dan uur dienden te wachten tussen het laatste voorgerecht en de hoofdschotel, terwijl later aangekomen gasten snel-snel afgehaspeld werden (glas witte wijn nog halfvol? Hop, de rode wijn toch maar al geserveerd!) om toch maar samen met de rest te kunnen bediend worden, en je begrijpt… Wij haken af! Dit was helaas ons laatste bezoek aan Kasteel Diependael. Er zijn betere alternatieven in de (ruime) buurt: Bon-Bon**, Pastorale**, Nuance**,…

Ja, het kan verkeren, inderdaad…

=====================================

Wat anderen vinden van Kasteel Diependael?

La cuisine à quatre mains

Avocado van de Duivel

Belgian Taste Buds

6 minutes

Wouter Ommeslag’s Blog

Aventures gastronomiques

deredactie.be

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s