Bartholomeus** (Heist)

Toen we vijf jaar geleden voor het eerst een bezoekje brachten aan de Bartholomeus** aan de Zeedijk van Heist, had het restaurant nog maar één ster. Intussen is chef Bart Desmidt een versnelling hoger gaan schakelen, en dat leverde hem twee jaar geleden een verdubbeling van zijn Michelin-niveau op. Hoog tijd dus om nog eens een kijkje (of moeten we in deze context eerder spreken van een “proefje”?) te gaan nemen!

Vorige keer hadden we een overnachting geboekt in het nabijgelegen Knokke, en dachten we te voet wel te zullen raken waar we moesten zijn, maar dat viel vreselijk tegen. Een uur te laat en totaal afgepeigerd bereikten we toen onze tafel. Dit zou ons deze keer niet overkomen, en dus zochten we een parkeerplaatsje in de Heistse binnenstad. Kost twee euro per uur, en je dient na elk uur (via sms) te verlengen, dus hou je dit best goed in de gaten. Intussen is deze plaats binnen fietsafstand van ons tweede verblijf aan zee komen te liggen, en dat zullen ze daar – na dit tweede bezoek – binnen afzienbare tijd wel geweten hebben.

Want laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: wat de Chef op ons bord toverde, was effenaf wereldklasse. In België troffen we (tot nog toe) enkel in het Hof Van Cleve*** en de Bon-Bon** gelijkwaardig of nog net ietsje beter aan. Het begon al met de voorproevertjes, waarbij het flinterdunne en zalig krokante bladerdeegrolletje rond de ganzenlever of de smaakexplosies in het afsluitende kommetje met allerlei fijns uit zee en uit de groenten- en kruidentuin getuigden van meesterschap en gastronomische ambities op hoog niveau. Geopend werd vervolgens met een vijftal plakjes sardines, gegaard op een geroosterd sneetje beschuit, en geserveerd met aubergine, yoghurt en sesam. We waren amper bekomen, of de langoustine met heerlijk gebrande prei, amandel en romesco sneden onze adem af. Hoofdschotel (maar what’s in a name?) vormde een perfect gebraden stukje uit de rug van het konijn in een heerlijke saus en begeleid door doperwten, bonenkruid en sjalot. Afgesloten werd met een compositie waarin frambozen de hoofdmoot vormden, samen met vlierbloesem, vanille en een perfect gebakken, flinterdunne Bretoense zanddeeg. Culinair viel hier werkelijk niets op te merken. Volop genieten was de enige boodschap!

En om te genieten ben je in de Bartholomeus op de juiste plaats. Er is het unieke kader, knal op de Zeedijk met een onvergetelijk zicht waar je maar niet op uitgekeken raakt. Er is de uitstekende keuze van passende wijnen, waarmee ook gul bijgeschonken wordt (een geste die wij – vreemd genoeg 😉 – altijd weten naar waarde te schatten). Maar er is vooral de uitstekende service, waarbij iedereen je met een gemeende glimlach op je wenken bedient en sneller ingrijpt dan je zelf kunt vragen. Ook het praatje dat de Chef op het einde van de shift met het gezelschap van elke tafel komt voeren, is een teken van wederzijdse appreciatie dat we nog steeds in veel te weinig etablissementen aantreffen. Lijdt de rest van culinair België aan plankenkoorts, misschien?

Kortom, zelfs na hard zoeken (één van onze favoriete bezigheden in dit soort zaken 😉 ) vinden we hier niet het minste spoortje van mogelijke kritiek. In één woord heet zoiets… de perfectie!

Wat anderen vinden van de Bartholomeus?
====================================

be-gusto

Le Gourmand Belge

WBP Stars

Zwin Gevoelsstreek

Travels – Ballroom dancing – Amusement parks

coolinary.be

In Search of Taste

Belgian taste buds

Filet Pur

Inspector Couteau

CenC Culinair

Rakkendoedel

Het Nieuwsblad

Guyeatsfood

De Morgen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s