Massana* (Girona)

Ik denk dat het frustrerend moet zijn voor een chef, als het gros van je klanten enkel langskomen omdat ze de dag ervoor of de dag nadien bij een Superconcurrent in de buurt geboekt hebben. Langs de andere kant laat Pere Massana het niet aan zijn hart komen, en volgt hij netjes zijn eigen culinaire weg, wat hem al tien jaar een Michelinster oplevert.

massana

De Massana is een verrassend knus restaurant: hoogstens een tiental tafels midden een sobere maar stijlvolle inrichting, waarin het zicht door de glazen afscheidingswand op de wijnkelder veel laat vermoeden, en de vloeibare verwachtingen hoog legt. Terecht, zo zou blijken…

Een eerste bevestiging kregen we al onmiddellijk door de keuze van de cava bij de hapjes: een Llopart Ex-Vite Brut uit 2008 is een van de beste cava’s die wij ooit hebben mogen proeven, en waarbij – zou later blijken – zelfs de huiscava van de Superconcurrent verbleekte. De hapjes die bij begeleidde, bleven echter minder lang hangen in het geheugen: een tijmsoepje met een gepocheerde dooier van kwartelei en geitenkaas “Mas El Garet”, gemarineerde mosselen met limoen en koriander (wél top!), gerookte zalm en verse kaas “Macaron” en een brioche van Iberisch varken met kimchi en munt.

Wij gingen à la carte voor een voorgerecht van half-gemarineerde en gerookte wilde zalm met citrus en ponzu-saus (een Japanse saus gemaakt door mirin (Japanse rijstewijn) samen met rijstazijn, gedroogde tonijn flakes (bonito flakes) en zeewier te laten sudderen op een laag vuur). Zoals verwacht verpletterde de doortastende en heerlijke smaak van de wilde zalm alle andere ingrediënten van dit gerecht, zodat de toegevoegde waarde van de chef compleet verloren ging. Maar het blijft toch een hele gastronomische belevenis als we de wilde variant van deze vis ergens op een kaart aantreffen, wat helaas minder en minder het geval is de laatste jaren…

Elders rond onze tafel werd het erg stil bij het savoureren van de rode tonijntartaar met kaviaar van olijfolie en een avocado-wasabi ijs. Een aanrader!

Ook als hoofdgerecht gingen we voor een starter, de “Tribute to Massana’s duck magret”, een signatuurcreatie uit de culinaire beginjaren van de chef (1986). Dit vertaalde zich in een dertigtal (!) carpaccio-gewijs gesneden plakjes gegrilde eendenfilet overgoten met een kruidenolie en voorzien van enkele bolletjes peer met rozemarijn. Het moet gezegd: zelfs als hoofd- of enig gerecht zouden we deze portie veel te groot gevonden hebben (maar dat ligt aan ons), en alweer zorgde de doortastende smaak van het hoofdingrediënt dat er niet veel geproefd werd van de bereiding. Een beetje een tegenvaller, dus.

Gelukkig moest de topper van de avond dan nog volgen: het dessert, in de vorm van een ode aan chocolade en kokosnoot, in de vormen van ijs, mousse en crumble. Fantastisch ogend, heerlijk smakend, origineel samengesteld, werkelijk een topper!

Wat eveneens wat is blijven hangen, is de spontaan aangeboden digestief bij de koffie: een 41° sterke Pazo de Señorans Orujo uit Galicië (meer bepaald de zuidelijk gelegen inhammen van Pontevedra tot de Portugese grens) op basis van de aromatische Albariñodruif, die daar in de 12de eeuw zou ingevoerd zijn door monniken uit het Rijngebied op hun weg naar Compostella. Alweer een vloeibare aanrader!

Pere Massana kwam zich persoonlijk vergewissen van de staat van tevredenheid van zijn klanten, een geste die wij altijd weten te appreciëren, en die nog steeds door veel te weinig topchefs navolging krijgt. Spijtig dat die klanten niet zo talrijk waren op nochtans een mooie donderdagavond eind maart.

Dus, conclusie: dien je een dagje dood te maken in Girona, in afwachting of als uitloper van een passage bij de Superconcurrent, gun dan zeker de Massana een bezoekje! Voor de prijzen hoef je het absoluut niet te laten. Zo krijg je die fantastische cava van 35 EUR de fles inkoopprijs (exc. BTW) voor amper 55 EUR uitgeschonken! De porties zijn weliswaar (te) stevig naar onze goesting, maar de ingrediënten spelen een grandioze hoofdrol, en bij wijlen weten zowel sommelier als keukenteam van uitpakken.

Wat anderen vinden van restaurant Massana?
======================================

Elizabeth On Food

Cumbria Foodie

The critical couple

Fine travelling

Douven does food

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s