De Zuidkant* (Damme)

Zin in de ideale combinatie van beweging, toeristische zichten en culinair genot? Probeer dan eens het volgende: laat je wagen achter ergens in de buurt van Retranchement of Terhofstede, haal de fietsen uit de koffer en volg het kanaal van Sluis langs het Jaagpad richting Damme. Met deze laatste “stad” in zicht laat je de Syphon (zijn paling in ’t groen!) straal achter je liggen, en mik je resoluut op de afgeknotte kerk in het middeleeuwse centrum. Daarachter zit ergens een “hidden gem” haast onvindbaar weggemoffeld tussen de talrijke geklasseerde voorgevels: restaurant De Zuidkant* (chef Patrick van Hoorn), sinds 2013 door Michelin gelauwerd met één ster.

Met slechts één hulpje in de keuken, en met zijn partner Cora Moerman in de zaal, op een gelijkaardige minimalistische wijze bijgestaan, proberen deze Nederlandse Limburgers een stukje topgastronomie te brengen in het Brugse hinterland. En dat lukt hen wonderwel! Er is het bescheiden aantal tafeltjes, verspreid zowel vooraan als achteraan de centraal gelegen (maar helaas wat afgesloten) keuken, én in het kleine tuintje. Hierdoor komt de Chef nooit in de tijdsproblemen, en slaagt het zaalteam er uitstekend in om de gerechten in een strak ritme op tafel te brengen.

Wij gingen voor de viergangenversie van het menu, dat je ook in een vijf- of zesgangen variant kunt bekomen. Het begin was méér dan aarzelend: een drietal hapjes (een stukje gerookte paling, een doortastend smakend kaasbolletje, en een afsluitend kwarteleitje) moesten het voornamelijk hebben van de puurheid van het ingrediënt, maar slaagden er niet in om de smaakpapillen open te gooien. Zoiets is meestal de prelude van een minder gunstig uitvallend vervolg, maar gelukkig werd deze stilzwijgende regel hier voor één keer compleet met voeten getreden.

De opener was namelijk een prachtige bereiding van krab, die een gedroogde structuur gekregen had door die te mengen met wat couscous, en smaaktechnisch af te werken met basilicum en tomaat. Hierdoor kregen we niet de gebruikelijke halfwaterige plak, maar een mooi, hartig geheel. Opvolger werd een perfect gegaard stukje kabeljauw, begeleid door zalig zilte zeekraal en een streepje knolselderpuree. Eenvoud, maar wat een smaak! De uitbaters zijn duidelijk adepten van het “Less is more” principe!

De klapper van het menu moest dan nog komen: een paar borstfiletjes jonge duif, aangevuld met een billetje en opgewerkt met tuinbonen, doperwten en een fantastisch sausje op basis van girolles. De altijd delicate garing van het duifje getuigde van het hoge niveau van het culinair talent in de zaak, en de smaken zaten van begin tot einde precies waar ze moesten zijn. Het dessert op basis van framboos en witte chocolade vormde een waardige afsluiter.

Enig minpuntje vormde misschien het wat smaakloze, en (wellicht door het warme weer) te weinig krokante brood op tafel, maar ach, een kniesoor die over zoiets zou willen vallen bij al het smaakstrelend moois dat permanent de hoofdrol voor zich opeist. En – niet te versmaden! – ook de prijs/kwaliteit is méér dan aanvaardbaar: inclusief aperitief (een verfrissende lokale Blonde Damme!), water, passende wijnen (die rijkelijk bijgeschonken werden) én een dessertwijntje haalden we niet eens de 110 EUR/persoon!

Kortom, De Zuidkant wordt een nieuwkomer in ons lijstje “vaste stamrestaurants van Zeeuws- en Noordwest-Vlaanderen”!

Wat anderen vinden van De Zuidkant?
=========================

Vierbordjes.be

Flanders Today

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s